ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ

Οι σημαντικότεροι σταθμοί στην ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι : «Η Διακήρυξη της Αμερικάνικης ανεξαρτησίας» το 1776 , «Η Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη» στα πλαίσια της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 καθώς και «η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου» που ψηφίστηκε από το νεοσύστατο το 1948 ΟΗΕ , με νωπές τις μνήμες του Ολοκαυτώματος και των καταστροφών του Β Παγκοσμίου πολέμου.

ΟΡΙΣΜΟΙ

  Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα δικαιώματα που έχεις απλώς επειδή είσαι Άνθρωπος

  Είναι ο τρόπος με τον οποίος αναμένεις ενστικτωδώς και το αξίζεις ως άτομο να σου φέρονται οι άλλοι

  Είναι η θεσμοθετημένη έκφραση , αναγνώριση και κατοχύρωση των θεμελιωδών ελευθεριών του ανθρώπου, των βασικών διεκδικήσεών του από το κράτος, τη συντεταγμένη Πολιτεία και τους κοινωνικούς φορείς, προκειμένου να :

α) διασφαλίζονται οι αναγκαίοι όροι και προϋποθέσεις για την αξιοπρεπή διαβίωσή του

β) προστατεύεται από λογής αυθαιρεσίες και παραβιάσεις τόσο από το ίδιο το κράτος όσο και ιδιωτικούς φορείς που επιβουλεύονται την ακεραιότητά του

γ) παρέχονται τα αναγκαία μέσα για την ευημερία και προκοπή του

     Δικαίωμα είναι ένα αγαθό που όλοι οι άνθρωποι το δικαιούν­ται, όπως το δικαίωμα της ζωής ή το δικαίωμα της ψήφου, το δι­καίωμα της ελεύθερης έκφρασης, το δικαίωμα στη μόρφωση κ.ά. Αυτά τα δικαιώματα δεν αρκεί να διακηρύσσονται σε Συντάγματα, σε νόμους ή σε διεθνείς συμβάσεις. Πρέπει να τηρούνται στην πράξη για να μπορούμε να ζούμε με ελευθερία, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

·        Ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα δικαιώματα που απολαμβάνει ο άνθρωπος λόγω της ανθρώπινης ιδιότητάς του και ανεξάρτητα από φυλή , εθνικότητα , θρήσκευμα και τόπο διαμονής.

·        Με τον όρο ανθρώπινα δικαιώματα εννοούμε τη δυνατότητα του ανθρώπου να ζει και να δραστηριοποιείται σύμφωνα με τους νόμους , για να ολοκληρώνεται και να πετυχαίνει τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του σε όλους τους τομείς.

     ΔΙΚΑΙΩΜΑ -ΚΑΘΗΚΟΝ: Σύμφωνα με το Θουκυδίδη, είναι η «δίκαιη απαίτηση» από το άτομο της ελευθερίας του να δρα, με σκοπό τη διασφάλιση των συμφερόντων του ή των συμφερόντων του συνόλου στο οποίο ανήκει. Άρα, το δικαίωμα είναι η αξίωση που πηγάζει από το νόμο (γραπτό ή άγραφο) και το δίκαιο, το σύνολο των απαιτήσεων που πηγάζουν από την εκτέλεση του καθήκοντος. Γι' αυτό και κάθε δικαίωμα για τον άνθρωπο είναι συγχρόνως και καθήκον τόσο απέναντι στον εαυτό του όσο και απέναντι στους συνανθρώπους του.

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε πλήρως και να χρησιμοποιήσουμε τις ανθρώπινες αρετές μας, τη νοημοσύνη μας, τα ταλέντα μας και τη συνείδησή μας και να ικανοποιήσουμε τις πνευματικές και άλλες ανάγκες μας. Αυτά βασίζονται πάνω στις αυξανόμενες απαιτήσεις της ανθρωπότητας για μια ζωή μέσα στην οποία η έμφυτη αξιοπρέπεια και η αξία κάθε ανθρώπου θα τυγχάνει σεβασμού και προστασίας.

Η κεντρική έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η εγγε­νής αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Ο σεβασμός αυτής της αξιοπρέ­πειας είναι η μόνη αξία πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί η αρμονία και η συνεργασία ανάμεσα στα άτομα, στα θεσμικά όρ­γανα και στα έθνη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι σύμφυτα με την ανθρώπινη ύπαρξη. Είναι παγκόσμια- είναι το θεμέλιο της δι­καιοσύνης και της ειρήνης· είναι το θεμέλιο της ανθρώπινης φύσης- χωρίς αυτά δεν μπορούμε να ζούμε ως ανθρώπινα όντα.

Η αποστέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών δεν είναι μόνο μια ατομική και προσωπική τραγωδία αλλά επίσης δημιουργεί συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, ενσπείροντας τη βία και τη σύγκρουση μέσα και μεταξύ κοινωνιών και εθνών. Όπως δηλώνει η πρώτη πρόταση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια "αποτελεί τον ακρογωνιαίον λίθο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο".

 

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Η Οικουμενική Διακήρυξη είναι η πιο πλατιά αναγνωρισμένη δήλωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και χαρα­κτηρίζεται «ως κοινό ιδανικό για όλους τους λαούς και όλα τα έθνη». Η πιο αποτελεσματική διεθνής κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιω­μάτων είναι ουσιώδης προϋπόθεση της διεθνούς ειρήνης και προόδου.

Σύμφωνα με το πνεύμα αυτής της δέσμευσης υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 10 Δεκεμβρίου 1948 -ημέρα που σήμερα γιορτάζεται σ' ολόκληρο τον κόσμο ως Ημέρα Ανθρωπί­νων Δικαιωμάτων.  

Από την έκδοση του Ελληνικού τμήματος Διεθνούς Αμνηστίας (εκδόσεις Πλέθρον, 1987)

Ο Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών  συνδέει στις δύο πρώτες φράσεις του τη βούληση για την εξασφάλιση της ειρήνης στον κόσμο με τη διακήρυξη της πίστης στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα:

 «Εμείς οι Λαοί των Ηνωμένων Εθνών αποφασισμένοι να σώσουμε τις ερχόμενες γενεές από τη μάστιγα του πο­λέμου, που δύο φορές στα χρόνια μας έφερε στην ανθρωπό­τητα ανείπωτη θλίψη, να διακηρύξουμε και πάλι την πίστη μας στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στην αξιοπρέπεια και στην αξία του ανθρώπου, στα ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών και μεγάλων και μικρών εθνών...»

Έτσι αναγνωρίστηκε διεθνώς ότι ο σεβασμός για τα αναφαίρε­τα δικαιώματα του ανθρώπου αποτελεί το θεμέλιο της ελευθε­ρίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο. Η παραγνώ­ριση αυτής της αξίας μπορεί να οδηγήσει σε εξέγερση ή πόλεμο ως διέξοδο στην αφόρητη πίεση· η παραγνώριση αυτής της αξίας οδήγησε στις βαρβαρότητες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελεσματική διεθνής κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιω­μάτων είναι ουσιώδης προϋπόθεση της ελευθερίας, της διεθνούς ειρήνης και προόδου στον κόσμο.

 Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Διακηρύσσει ότι η παρούσα Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποτελεί το κοινό ιδανικό στο οποίο πρέπει να κατατείνουν όλοι οι λαοί και όλα τα έθνη, έτσι ώστε κάθε άτομο και κάθε όργανο της κοινωνίας, με τη Διακήρυξη αυτή διαρκώς στη σκέψη, να καταβάλλει, με τη διδασκαλία και την παιδεία, κάθε προσπάθεια για να αναπτυχθεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων και των ελευθεριών αυτών, και να εξασφαλιστεί προοδευτικά, με εσωτερικά και διεθνή μέσα, η παγκόσμια και αποτελεσματική εφαρμογή τους, τόσο ανάμεσα στους λαούς των ίδιων των κρατών μελών όσο και ανάμεσα στους πληθυσμούς χωρών που βρίσκονται στη δικαιοδοσία τους.

Τα 30 άρθρα της Οικουμενικής Διακήρυξης ορίζουν

Α. ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 1.      Ελευθερία και ισότητα στα δικαιώματα.

 Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα

      2.Το δικαίωμα για δίκαιη και ίση μεταχείριση, απαγόρευση κάθε μορφής διακρίσεων

      3.      Το δικαίωμα στη ζωή, ελευθερία, προσωπική ασφάλεια

     4.      Απαγόρευση της δουλείας.

    5.      Απαγόρευση των βασανιστηρίων, απάνθρωπων ποινών και κακομεταχείρισης

   6.      Το δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας.

    7.      Το δικαίωμα της ισότητας απέναντι στον νόμο.

   8.      Το δικαίωμα της νομικής προστασίας.

    9.      Απαγόρευση της αυθαίρετης σύλληψης, κράτησης, εξορίας

   10. Το δικαίωμα για τίμια δίκη.

  11. Εξασφάλιση αμερόληπτης δικαστικής κρίσης (Το τεκμήριο της αθωότητας)

  12. Το απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής.(Κανείς δεν επιτρέπεται να υποστεί αυθαίρετες επεμβάσεις στην ιδιωτική του ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία του, ούτε προσβολές της τιμής και της υπόληψης του)

   13. Το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης. .

   14. Το δικαίωμα του πολιτικού ασύλου.

   15. Το δικαίωμα της ιθαγένειας.

   16. Το δικαίωμα του γάμου (χωρίς κανένα περιορισμό εξαιτίας της φυλής, της εθνικότητας ή της θρησκείας και με ελεύθερη και πλήρη συναίνεση των μελλονύμφων)

    17. Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.

   18. Ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. 

   19. Το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης.

   20. Το δικαίωμα των ειρηνικών συγκεντρώσεων και του συνεταιρι­σμού. 

Β. ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

21.  Το δικαίωμα της συμμετοχής στα δημόσια πράγματα. --

Γ. ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ -ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ -ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτι­στικά Δικαιώματα που καταρτίστηκε μαζί με το Διεθνές Σύμφω­νο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα τέθηκε σε ισχύ στις 3 Ιανουαρίου 1976 Εκφράζει την πεποίθηση ότι η προαγωγή των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, όπως και των ατομι­κών και πολιτικών δικαιωμάτων είναι «υψίστης σημασίας για την πλήρη αναγνώριση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και αξίας και για την επίτευξη των θεμιτών επιδιώξεων του κάθε ατόμου. το ιδεώδες του ελεύθερου, του απαλ­λαγμένου από φόβο και ένδεια ανθρώπινου όντος, δεν μπορεί να  πραγματοποιηθεί παρά μόνον εφόσον δημιουργηθούν οι προϋπο­θέσεις κάτω από τις οποίες ο καθένας θα μπορεί να απολαμβάνει τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά του δικαιώματα, όπως και τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματά του.

Τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά δικαιώματα εξα­σφαλίζουν την ικανοποίηση των περισσοτέρων φυσικών αναγκών του ανθρώπου και η συνειδητοποίηση τους μας φέρνει πιο κοντά στο ιδεώδες της κοινωνίας των ίσων πολιτών. Από το βαθμό συ­νειδητοποίησης των δικαιωμάτων αυτών στις διάφορες κοινωνίες εξαρτάται και η δυνατότητα των πολιτών τους να ασκούν τα ατο­μικά και πολιτικά τους δικαιώματα.

 22. Το δικαίωμα για κοινωνική προστασία.

Η κοινωνία έχει χρέος να εξασφαλίσει την ικανοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του ανθρώπου.

 23. Το δικαίωμα στην εργασία.

-δικαίωμα να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το επάγγελμά του, να έχει δίκαιες και ικανοποιητικές συνθήκες δουλειάς και να προστατεύεται από την ανεργία.

- δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία.

- δικαίωμα δίκαιης και ικανοποιητικής αμοιβής, που να εξασφαλίζει σε αυτόν και την οικογένειά του συνθήκες ζωής άξιες στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αμοιβή της εργασίας, αν υπάρχει, πρέπει να συμπληρώνεται με άλλα μέσα κοινωνικής προστασίας.

- δικαίωμα να ιδρύει μαζί με άλλους συνδικάτα και να συμμετέχει σε συνδικάτα για την προάσπιση των συμφερόντων του.

24. Το δικαίωμα στην ανάπαυση και τον ελεύθερο χρόνο

25. Το δικαίωμα για επαρκές βιοτικό επίπεδο.

-δικαίωμα σε ασφάλιση για την ανεργία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία, όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησής του, εξαιτίας περιστάσεων ανεξαρτήτων της θέλησης του.

-Η μητρότητα και η παιδική ηλικία έχουν δικαίωμα ειδικής μέριμνας και περίθαλψης. 'Ολα τα παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι νόμιμα ή εξώγαμα, απολαμβάνουν την ίδια κοινωνική προστασία.

26.  Το δικαίωμα στην εκπαίδευση (Πρέπει να είναι δωρεάν και υποχρεωτική στη στοιχειώδη και υποχρεωτική βαθμίδα . Η εκπαίδευση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και στην ενίσχυση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιακών ελευθεριών. Πρέπει να προάγει την κατανόηση, την ανεκτικότητα και τη φιλία ανάμεσα σε όλα τα έθνη και σε όλες τις φυλές και τις θρησκευτικές ομάδες)

27. Το δικαίωμα ελεύθερης συμμετοχής  στην πνευματική ζωή της κοινότητας, να χαίρεται τις καλές τέχνες και να μετέχει στην επιστημονική πρόοδο και στα αγαθά της.

28. Το δικαίωμα της προστασίας των δικαιωμάτων.

29.  Καθήκοντα προς την κοινότητα και σεβασμό των δικαιωμάτων. (Τα δικαιώματα συνεπάγονται υποχρεώσεις. Ελευθερία χωρίς αίσθηση ευθύνης εύκολα εκφυλίζεται σε κατάχρηση της ελευθε­ρίας.)

30.  Επαγρύπνηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων.

                          ΤΡΙΤΗ ΓΕΝΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

     Περιεχόμενο της τρίτης γενιάς αποτελούν εκείνα τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται όχι σε μεμονωμένα άτομα αλλά σε ομάδες ή που μπορούν να εφαρμοστούν μόνο από την κοινωνία των κρατών στο σύνολό της. Στη μεταπολεμική περίοδο, παρατηρείται μια συστηματική και διαρκής αυξητική τάση διεθνοποίησης της προστασίας των ατομικών ελευθεριών. ταυτίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα τρίτης γενιάς με τα δικαιώματα αλληλεγγύης, αυτό συντελείται επειδή αυτά τα δικαιώματα βασίζονται σε κοινωνική ή διακρατική αλληλεγγύη.

     Η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η συνακόλουθη απελευθέρωση τεράστιων δυνατοτήτων που μπορεί να αξιοποιήσει κάθε άνθρωπος συνεπάγεται ι. τον εμπλουτισμό του περιεχομένου πολλών δικαιωμάτων, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία της επικοινωνίας και η προστασία της ιδιωτικής ζωής, αλλά και ιι. την ανάδειξη νέων δικαιωμάτων.

     Πιο συγκεκριμένα, τα ανθρώπινα δικαιώματα της 3ης γενιάς έχουν στόχο την προστασία του ανθρώπου από τις επεμβάσεις της τεχνολογίας και της εξουσίας. Η θεμελίωσή τους αποτελεί αίτημα που απορρέει από την τεράστια ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, την εμφάνιση της κοινωνίας της πληροφορίας και την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας.  Εδώ εντάσσεται το δικαίωμα για την ανάπτυξη, την ειρήνη, την προστασία από την ένδεια, το δικαίωμα σε ακέραιο φυσικό περιβάλλον, το δικαίωμα στην ανάπτυξη, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, το δικαίωμα στο πολιτιστικό περιβάλλον κοκ

Ειδικότερα:

·                    ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ (ως προϋπόθεση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων και ασφαλιστικής δικλίδας για το μέλλον των επερχόμενων γενεών). Το περιεχόμενο του νέου αυτού δικαιώματος είναι θεμελιώδες για δύο βασικούς λόγους: αφενός δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να βιώνει αρμονικά με τη φύση και με αξιοπρέπεια και ευημερία, και αφετέρου, να έχει χρέος να προστατεύσει και να βελτιώσει το περιβάλλον για αυτόν και για τις γενιές του αύριο. Το δικαίωμα του περιβάλλοντος, εκφράζει το συλλογικό ενδιαφέρον για την προστασία του και δεν ταυτίζεται με προσωπικά συμφέροντα ατόμων. Παράλληλα, επιδιώκει τη δημιουργία καθώς και διατήρηση συνθηκών που να εξασφαλίζουν τη ψυχική και πνευματική υγεία, κοινωνική πρόοδο, αξιοπρέπεια και παιδευτική ανάταση των πολιτών με μια λέξη ποιότητα ζωής.

•               Το δικαίωμα στο πολιτιστικό περιβάλλον: Το διεθνές ενδιαφέρον για τα πολιτιστικά αγαθά ως ιστορικό παρελθόν και μνημεία του κάθε έθνους κράτους, δεν σημαίνει ότι ο πλούτος των αγαθών αυτών ανήκει μόνο στα έθνη εκείνα που είναι θεματοφύλακές τους. Απεναντίας, αυτά τα αγαθά αποτελούν τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς του ανθρωπίνου γένους. Υπό την έννοια ότι ο πολιτισμός ανήκει σε όλους και αποτελεί κοινό αγαθό, είναι δικαίωμα συλλογικό που εκφράζει το συλλογικό ενδιαφέρον για την προστασία του πολιτιστικού ή πιο σωστά πολιτισμικού περιβάλλοντος . Επίσης, επιδιώκει την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και για το συμφέρον του ανθρώπου και για τον πολιτισμό καθ’ εαυτό ως αυτοτελή αξία. Τέλος, είναι και δικαίωμα αλληλεγγύης εφόσον επιδιώκει την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς για την ανθρωπότητα του μέλλοντος

•                Δικαίωμα των ατόμων και των λαών για προστασία από τους καινοφανείς κινδύνους που εγκυμονούν α. η παγκοσμιοποίηση (απώλεια πολιτισμικής ταυτότητας, έλεγχος από τους ισχυρούς της γης), β. οι εξελίξεις στη μοριακή βιολογία, τη γενετική π.χ. ανάγνωση γενετικών κωδίκων, γενετική τροποποίηση τροφίμων, κλωνοποίηση (ενδεχόμενες παρενέργειες στην υγεία και την ψυχολογία του ανθρώπου, τις ανθρώπινες σχέσεις) γ. τα πρόσφατα τεχνολογικά επιτεύγματα: τηλεπικοινωνίες, διαδίκτυο, ψηφιακή τεχνολογία, ραντάρ (παρέχουν τη δυνατότητα παρακολούθησης της σταθερής και κινητής τηλεφωνίας, της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας κ.λπ., παραβιάζοντας έτσι τα «προσωπικά δεδομένα» του ατόμου).

•               Το δικαίωμα στην πολιτισμική διαφορετικότητα, αφού ζούμε σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης των κοινωνιών, πολιτισμικού συγκρητισμού, συνεχών μετακινήσεων ατόμων και ομάδων, που διαμορφώνουν τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα των σημερινών κοινωνιών.

•               Στην 3η γενιά μπορούν να προστεθούν ακόμη ο πληροφοριακός αυτοκαθορισμός =η ελευθερία του πολίτη να επιλέγει τις πηγές πληροφόρησής του, κάτι που δεν είναι αυτονόητο στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

•                 Τα δικαιώματα των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.

•                 ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑΤΟΣ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΣ

Μολονότι η νέα μορφή βίαιης συμπεριφοράς δεν εμφανίστηκε ταυτόχρονα στα ευρωπαϊκά κράτη, παρατηρήθηκε ότι η εκδήλωση του χουλιγκανισμού παρουσιάζει κάποια κοινά χαρακτηριστικά.

Σε γενικές γραμμές αυτό που χαρακτηρίζει τον χουλιγκανισμό στην σύγχρονη του μορφή είναι η ποιοτική μεταβολή των επεισοδίων και η χωρική μετατόπιση της βίαιης συμπεριφοράς των φιλάθλων.

Παρόλο που οι επιθέσεις εναντίων των διαιτητών και των ποδοσφαιριστών, κατά την διάρκεια των ποδοσφαιρικών συναντήσεων, δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν μια μορφή βίας, το κύριο χαρακτηριστικό των επεισοδίων εντοπίζεται στην αποσυσχέτισή τους από την εξέλιξη του ποδοσφαιρικού αγώνα.

Τα επεισόδια μεταξύ αντιπάλων οπαδών εκδηλώνονται πλέον εκτός γηπέδων πριν την έναρξη ή/και μετά το τέλος των συναντήσεων και χαρακτηρίζονται από τον υψηλό βαθμό προετοιμασίας, οργάνωσης και σοβαρότητας. Οι συμπλοκές μεταξύ οπαδών και αστυνομίας αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε στα μέσα της δεκαετίας του 80 να χαρακτηριστούν με τον όρο « αντάρτικο πόλεων ».        του Διαμαντή Μαστρογιαννάκη.

ΑΙΤΙΑ

Ψυχολογικοί παράγοντες:

- Ψυχολογικά χαρακτηριστικά των εφήβων (ιδιαίτερα των αγοριών), που επιζητούν την αίσθηση της δυνατής συγκίνησης, της σύγκρουσης, της αμφισβήτησης απέναντι στις Αρχές και της προσωπικής ανεξαρτησίας. Τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά αυτά είναι έκδηλα προπάντων στους εφήβους της εργατικής τάξης, για τους οποίους το πρότυπο της αρρενωπότητας,

-  Η έλλειψη κατανόησης και το αίσθημα αποξένωσης, σε συνδυασμό και με τη φυσιολογική τάση για δυνατές συγκινήσεις των ατόμων αυτής της  ηλικίας, τους παρακινούν να αναζητήσουν ψυχολογική κάλυψη ανάμεσα στους  συνομηλίκους τους.

- Η ανάγκη του ατόμου να ενταχθεί σε μια ομάδα, να ταυτιστεί ιδεολογικά και ψυχολογικά με άλλους ομοϊδεάτες οπαδούς, κοινή πίστη και δράση = ενίσχυση αυτοπεποίθησης, δύναμη μέσα στην απρόσωπη ομάδα, εκτόνωση, φυγή από μια απογοητευτική πραγματικότητα, ψευδαίσθηση εξουσίας και δύναμης, ανευθυνότητα, τυφλή βία

- Τα νεαρά αυτά άτομα αναζητούν ομάδες συνομηλίκων στις οποίες μπορούν να αφιερωθούν

ολοκληρωτικά και από όπου μπορούν να αντλήσουν ένα αυξημένο αίσθημα ότι και οι ίδιοι αξίζουν κάτι.

- Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ: Οι ποδοσφαιρικοί αγώνες, με την ατμόσφαιρά τους αυτή της έντονης αγωνίας, του ανταγωνισμού και της σύγκρουσης, καθώς και με όλες εκείνες τις τελετουργίες και τα «τυπικά» των μαζικά συντονισμένων αντιδράσεων (ανέμισμα σημαιών, επίδειξη κασκόλ της ομάδας, δυνατά χειροκροτήματα και ρυθμικά συνθήματα ή τραγούδια) είναι, ίσως, ο καλύτερος χώρος για να αποδράσουν τα παιδιά αυτά από τη ρουτίνα της καθημερινής ζωής και να απολαύσουν την απόλυτη συγκίνηση. Μέσα στο πλαίσια αυτό της ψυχολογίας του πλήθους, παρατηρείται μια αίσθηση ομαδικής ανωνυμίας  και ανευθυνότητας , μια τάση μιμητισμού και μια διάχυση της ευθύνης, μπορεί να οδηγήσει σε οχλαγωγία και επεισόδια.

βλ. Το έργο του Γουστάβου Λεμπόν (1895) σχετικά με την ακαταμάχητη επιρροή του πλήθους στα άτομα (ομοιομορφία συναισθηματικών αντιδράσεων και διαμόρφωση κοινών απόλυτων στάσεων θετικού και αρνητικού χαρακτήρα απέναντι σε φίλους και εχθρούς)

- Ο εξευτελισμός των αντιπάλων και η συνακόλουθη αναγνώριση της ανωτερότητας της δικής τους ομάδας μπορεί να τους δώσει μια ευκαιρία για να ξαναβρούν τη χαμένη ισορροπία τους, ιδιαίτερα όταν κερδίζει η ομάδα τους. Υπερτερεί η ανάγκη υπεράσπισης της αγαπημένης, συνήθως τοπικής, ομάδας που παρακάμπτει τις όποιες ηθικές αναστολές και την απαξία της βίαιης πράξης= ταύτιση με την ομάδα, βίαιη εκτόνωση παθών

- Από τη μελέτη του κοινωνικού προφίλ των νεαρών χούλιγκαν προκύπτουν ως συνήθη χαρακτηριστικά: η κακή σχολική επίδοση, η πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου και ένταξη στην αγορά εργασίας, οι κακές ή δυσλειτουργικές σχέσεις με συμμαθητές, η χρήση τοξικών εθιστικών ουσιών, εν γένει παράγοντες προβληματικής κοινωνικοποίησης

(ΠΗΓΗ: Η ΒΙΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΗΠΕΔΑ, ΜΕΤΑΞΥ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ)

Ø  Ανεργία, υποαπασχόληση νέων, προσωπικά και κοινωνικά αδιέξοδα, απογοήτευση, διάψευση προσδοκιών, δυσμενείς οικονομικές συνθήκες = εκτόνωση της συσσωρευμένης ενέργειας, της πικρίας /οργής στο γήπεδο, στον αντίπαλο, στα όργανα αστυνόμευσης, διέξοδος, αυτοεπιβεβαίωση

Ø  Σύγχρονη εποχή: κρίση αξιών, απουσία ιδανικών και υγιών οραμάτων, ισοπεδωτικά πρότυπα καταναλωτικής κοινωνίας, κυριαρχία του ανταγωνισμού και των απαξιών = το ποδόσφαιρο είναι η νέα πίστη και «θρησκεία», το υποκατάστατο της πολιτικής δράσης των σημερινών νέων

Ø  Βιομηχανική – τεχνοκρατική εποχή που ευνοεί τη μαζοποίηση, την τυποποίηση, την αποπροσωποποίηση της ζωής

Ø  Χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, πνευματική υποβάθμιση, έλλειψη υγιούς πνευματικής ζωής και πνευματικών αντιστάσεων

Ø  Σύγχρονες συνθήκες ζωής: άγχος, πίεση, αυξημένες απαιτήσεις = ο φανατισμός λειτουργεί για τους νέους ως «βαλβίδα εκτονωτικής διαφυγής»

Ø  Αθλητικός τύπος: υποδαυλίζει τα «φίλαθλα» πάθη με προκλητικούς τίτλους , τη δημοσίευση εμπρηστικών δηλώσεων και τη διάδοση φημών για στημένους αγώνες και εξαγορασμένους διαιτητές, αποθεώνει τους παίκτες , υιοθετεί τη φιλοσοφία και την αισθητική των οργανωμένων οπαδών της ομάδας που υποστηρίζει.

Ø  Οικονομικά συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο του αθλητισμού και έντεχνα υποδαυλίζουν το φανατισμό των νεαρών οπαδών

Ø  Πολιτικά συμφέροντα: προσπάθεια μαζοποίησης του λαού, αποπροσανατολισμού του από ουσιωδέστερα προβλήματα, προσπάθεια επιβολής της κατευθυνόμενης ακρισίας. Όσοι ελέγχουν τις ποδοσφαιρικές ομάδες, έχουν μεγάλη δύναμη επιρροής στους οπαδούς και ασκούν πιέσεις στην πολιτική ηγεσία

Ø  Η παραμέληση του αθλητισμού στο πλαίσιο του σημερινού σχολείου και η έλλειψη ενδιαφέροντος για την καλλιέργεια υγιούς αθλητικού πνεύματος στους μαθητές

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ – ΛΥΣΕΙΣ

Ø  Ελληνικός χώρος: η διοργάνωση μεγάλων αθλητικών γεγονότων πρέπει να αποτελε εφαλτήριο για την προώθηση του αθλητικού ιδεώδους και την καλλιέργεια του υγιούς φίλαθλου πνεύματος

Ø  Αυστηρή νομοθεσία που θα καταστέλλει συναφή φαινόμενα βίας στα γήπεδα, επιβολή προστίμων στις διοικήσεις ομάδων /παραγόντων που υποθάλπουν τον χουλιγκανισμό

Ø  Αθλητική παιδεία = αθλητισμός για όλους, κοινωνική διάσταση του αθλητισμού

Ø  Όχι μονόπλευρη προβολή του ποδοσφαίρου αλλά ισότιμη προώθηση όλων των αθλημάτων

Ø  Η άθληση στο πλαίσιο της εκπαίδευσης: καλλιέργεια της αγάπης για τον αθλητισμό που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη της νοσηρής τάσης για φανατισμό και οπαδοποίηση

Ø  Ανθρωπιστική καλλιέργεια, άμιλλα = «Νους υγιής εν σώματι υγιεί»

Ø  Πολιτεία – κράτος: επενδύσεις στην υλικοτεχνική υποδομή του αθλητισμού = σε όλες τις περιοχές, περιφερειακή ανάπτυξη, αθλητικές εγκαταστάσεις = κυψέλες νέων με υγιή ενδιαφέροντα

Ø  Εξυγίανση του ποδοσφαίρου, αποσύνδεση από αντιαθλητικούς ιδιοτελείς παράγοντες που βλέπουν στο άθλημα μια ακόμη κερδοφόρο πηγή

Ø  Κοινωνικοποίηση, πολιτικοποίηση των νέων

 

Γιατί μας συνεπαίρνει το ποδόσφαιρο

Σχολ. βιβλ.σελ.167   ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ø  Το Μουντιάλ, η διοργάνωση του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, αποτελεί κορυφαίο αθλητικό γεγονός óô παγκόσμια κλίμακα, κάτι που δημιουργεί απορία για τους λόγους για τους οποίου το ποδόσφαιρο και όχι κάποιο άλλο άθλημα μονοπωλεί διεθνώς το ενδιαφέρον όλου του κόσμου. Το ερώτημα μπορεί να απαντηθεί αν υπολογίσουμε ότι η σημερινή κοινωνία είναι μαζική και παγκόσμια , το ίδιο και ο χαρακτήρας της διασκέδασης– και óô αυτό συνδράμει ο μαζικός χαρακτήρας των μέσων πληροφόρησης αλλά και με τη μαζικότητα της ζωής των μεγάλων πόλεων. Επίσης το ποδόσφαιρο περισσότερο από κάθε άλλο άθλημα κερδίζει την αγάπη του κοινού, γιατί προσφέρει μοναδικό θέαμα που συνδυάζει εντυπωσιακές ατομικές επιδόσεις με ομαδικό συντονισμό και στρατηγική, σκληρότητα, αντοχή, τεχνική και ευφυία Επίσης προσφέρει συλλογική ταύτιση και γίνεται παιχνίδι που ευνοεί την ομαδοποιηση των μαζων, τη συλλογικη ταυτιση μέσα από μια συγκεκριμένη ομάδα, πρόσωπα – ποδοσφαιριστές. Ιδιαίτερα προσελκύει το ανδρικό κοινό: είναι ένα παιχνίδι ομαδικό και επιθετικό, προσφέρει έντονες συγκινήσεις, την υπερηφάνεια αλλά και την ταπείνωση, στοιχεία που συμπυκνώνουν συμβολικά το ρόλο που από καταβολής κοινωνίας έχει αναλάβει να διαδραματίζει το ανδρικό φύλο

1.      Ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας:

Ø  Πού οφείλεται η παγκοσμιότητα του ενδιαφέροντος που προκαλεί το Μουντιάλ, ένα αθλητικό γεγονός, που σε τελική ανάλυση δεν επηρεάζει τόσο καθοριστικά τη ζωή μας, όπως ένα σημαντικό πολιτικό ή οικονομικό γεγονός;

Ø  Γιατί το ποδόσφαιρο από όλα τα άλλα αθλήματα είναι αυτό που προκαλεί τέτοια συγκίνηση σε τόσους ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη;

2.   Απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας

Ø  Η σημερινή κοινωνία είναι μαζική και παγκόσμια

Ø  Σε αυτό συνδράμει και ο μαζικός – άμεσος χαρακτήρας των μέσων πληροφόρησης

Ø  Η διασκέδαση των πλατύτερων μαζών έχει μαζικό χαρακτήρα

Ø  Συνδέεται με τη μαζικότητα της ζωής των μεγάλων πόλεων από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (ιπποδρόμιο-αμφιθέατρο) → η ψυχαγωγία του όχλου απαιτεί θέαμα βίαιης και σκληρής σύγκρουσης μεταξύ ατόμων ή ομάδων

Ø  Σήμερα ο κινηματογράφος και η τηλεόραση ικανοποιούν την ανάγκη του κοινού για μαζικού χαρακτήρα θεάματα

Ø  Τεράστιας χωρητικότητας γήπεδα προσφέρουν θέαμα σε αναρίθμητους φιλάθλους

Ø  Αν και υπάρχουν κι άλλα θεαματικά ή και πιο σκληρά από το ποδόσφαιρο αθλήματα, εντούτοις μόνο αυτό συγκινεί τόσο πολύ σαν μια διεθνής «θρησκεία»

      ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ:

Ø  Προσφέρει αναντίλεκτα μοναδικό θέαμα:συνδυάζει εντυπωσιακές ατομικές επιδόσεις με ομαδικό συντονισμό και στρατηγική

Ø  Συνδυάζει σκληρότητα, αντοχή, τεχνική και ευφυία

Ø  Προσφέρει συλλογική ταύτιση: η ομάδα ανάγεται σε κοινή ιδεολογία, σημαία, σύμβολο, κοινό σημείο αναφοράς  που ενώνει τους οπαδούς → ομάδα που αφομοιώνει όλους ανεξαιρέτως,  αφού κανείς δεν μπορεί να της αντισταθεί. Έτσι το ποδόσφαιρο γίνεται παιχνίδι που ευνοεί την ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ, τη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ μέσα από μια συγκεκριμένη ομάδα, πρόσωπα – ποδοσφαιριστές.

Ø  Ιδιαίτερα προσελκύει το ανδρικό κοινό: είναι ένα παιχνίδι ομαδικό και επιθετικό, προσφέρει έντονες συγκινήσεις, την υπερηφάνεια αλλά και την ταπείνωση, στοιχεία που συμπυκνώνουν συμβολικά το ρόλο που από καταβολής κοινωνίας έχει αναλάβει να διαδραματίζει το ανδρικό φύλο

Ø  Ποδόσφαιρο και εθνική συνοχή: παράγοντας ενοποιητικός για τις κοινωνίες

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ – ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ

Ø  ΨΥΧΑΓΩΓΊΑ = ψυχή + άγω= αγωγή της ψυχής, καλλιέργεια και ανάταση της ψυχής μέσα από έργα και δραστηριότητες υψηλής αισθητικής, μορφωτικής και ηθικής αξίας

Ø  ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ= διασκεδάννυμι= διασκορπίζω = ανέμελη ενασχόληση με θεάματα και δραστηριότητες που ανώδυνα απομακρύνουν τις έγνοιες και τα προβλήματα

ΑΝΗΛΙΚΟΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ -ΚΡΙΤΗΡΙΟ

 

ΚΕΙΜΕΝΟ

 

Έκθεση της Unicef για την ασφάλεια ανηλίκων στο Διαδίκτυο

 

      Στη νέα γενιά που βιώνει ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής της μέσα από το Ιντερνετ και αποτελεί τη σημερινή εμπροσθοφυλακή της τεχνολογικής αλλαγής, εναποτίθενται από τους περισσότερους οι ελπίδες για μελλοντικές καινοτόμες στρατηγικές αντιμετώπισης των κινδύνων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά online.

     Οι ανήλικοι, για τους οποίους σήμερα ο γονιός, ο δάσκαλος, το κράτος και πολλοί άλλοι ανησυχούν «τι να κάνουν τόσες ώρες στον υπολογιστή» και «τι κακό μπορεί να πάθουν εκεί μέσα», είναι τελικά αυτοί που φαίνεται να κατανοούν περισσότερο τους κινδύνους που διατρέχουν.

       Το χάσμα ανάμεσα στη γνώση που έχουν τα παιδιά και οι γονείς τους γύρω από τις τεχνολογίες του Ιντερνετ, έχει αποτυπωθεί σε πολλές επιστημονικές μελέτες από ειδικούς μέχρι σήμερα. Ως σημαντικό παράγοντα της αδυναμίας προστασίας των ανηλίκων στον online κόσμο το επικαλείται και έκθεση του Ερευνητικού Κέντρου Innocenti της UNICEF που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. Εστιάζοντας στα θέματα της διακίνησης φωτογραφιών εκμετάλλευσης παιδιών, της προσέλκυσης (grooming) και τον κυβερνο-εκφοβισμό (cyberbullying), ως τις τρεις κύριες απειλές, η έκθεση καταλήγει σε γενικές συστάσεις για τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί στο εξής,  ώστε να υπάρξει διεθνής συντονισμός για την αντιμετώπισή τους. Αυτή περιλαμβάνει την ενδυνάμωση των παιδιών ώστε να ξέρουν πώς να αντιδράσουν, την ανάπτυξη μηχανισμών ενημέρωσης και αναφοράς των κινδύνων, την άρση της ασυλίας των δραστών, τον περιορισμό του σχετικού περιεχομένου που συνήθως διακινείται επί χρόνια και την υποστήριξη της ανάρρωσης των παιδιών που έχουν πέσει θύματα.

       Οι ειδικοί λαμβάνουν υπόψη τους τις σημαντικότερες σχετικές έρευνες που έχουν γίνει στον πλανήτη και επισημαίνουν πως αυτές αφορούν κυρίως τον αναπτυγμένο κόσμο. Μεγάλα κενά υπάρχουν σε ό,τι αφορά τους κινδύνους από τη χρήση του Ιντερνετ σε Αφρική, στα μεγαλύτερα τμήματα της Ασίας και στη Μέση Ανατολή. Σε αυτές τις περιοχές, όμως, φαίνεται πως τα παιδιά είναι λιγότερο προστατευμένα, αφού σερφάρουν κυρίως από Ιντερνετ-καφέ και οι γονείς τους αγνοούν το Ιντερνετ.

       Ο φόβος της έκθεσης των παιδιών σε κινδύνους διαρκώς μεγαλώνει. Και μεγαλώνει όσο διευρύνεται η χρήση των κινητών τηλεφώνων (ακόμη και αυτών χωρίς σύνδεση στο Ιντερνετ) σαν πλατφόρμες επικοινωνίας, διασκέδασης, παιχνιδιού, δικτύωσης, πληροφόρησης, στις οποίες δεν έχουν πρόσβαση οι "ανησυχούντες" ενήλικοι. Όπως φαίνεται όμως, κομμάτι της ανησυχίας καλλιεργείται  από ενήλικες ακριβώς λόγω της άγνοιάς τους για το μέσο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σχετικός προβληματισμός μειώνεται στην Ευρώπη, όσο ευρύ ποσοστό των γονιών προσχωρεί στην πλευρά των χρηστών και εξοικειώνεται με το διαδίκτυο.

     Ο κίνδυνος, πάντως, είναι υπαρκτός. Μόνο το 2010 η βρετανική υπηρεσία καταπολέμησης της online διακίνησης εγκληματικού περιεχομένου εντόπισε και ανέλαβε δράση για περίπου 16.700 περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων που αναφέρθηκαν. Υπολογίζεται ότι κυκλοφορούν εκατομμύρια τέτοιες εικόνες, στις οποίες τα θύματα είναι δεκάδες χιλιάδες ανήλικοι. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο μέσος όρος ηλικίας τους μειώνεται διαρκώς, με το 73% των θυμάτων να είναι παιδιά κάτω των 10 ετών. Παρ’ όλο που η Interpol χρησιμοποιεί πλέον προϊόντα λογισμικού που της επιτρέπουν να επιταχύνει τις έρευνες (π.χ. συγκρίνοντας αυτόματα μέσα από μεγάλες βάσεις δεδομένων φωτογραφίες ανηλίκων), θεωρείται βέβαιο ότι σε πολλές χώρες θα πάρει χρόνια μέχρι να αποκτήσουν νομοθεσία και ειδικά τμήματα αστυνόμευσης και ακόμη περισσότερα για να συντονιστούν σε ένα πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας.

Πηγή άρθρου: ΑΓΓ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ, Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

 

Α . Να πυκνώσετε το κείμενο που διαβάσατε σε μια περίληψη 90-110 λέξεων

Β1. "Υπάρχει χάσμα ανάμεσα στη γνώση που έχουν τα παιδιά και οι γονείς τους γύρω από τις τεχνολογίες του Ιντερνετ"

Να σχολιάσετε το περιεχόμενο της παραπάνω φράσης σε μια παράγραφο 60-80 λέξεων

Β2. Στις παρακάτω προτάσεις να αναγνωρίσετε τη σύνταξη και την τρέψετε στο άλλο είδος:

 α)  Στη νέα γενιά εναποτίθενται από τους περισσότερους οι ελπίδες για μελλοντικές καινοτόμες στρατηγικές αντιμετώπισης των κινδύνων από το ίντερνετ .

β)   Το χάσμα ανάμεσα στη γνώση, γύρω από τις τεχνολογίες του Ιντερνετ , που απομακρύνει τα παιδιά από τους  γονείς, έχει αποτυπωθεί σε πολλές επιστημονικές μελέτες από ειδικούς μέχρι σήμερα

 Β. 3. α) Να βρείτε από μία συνώνυμη για κάθε μία από τις παρακάτω λέξεις:

ενδυνάμωση , άρση , περιορισμό , ανάρρωσης , εξοικειώνεται

β) Να βρείτε από ένα αντώνυμο για κάθε μία από τις παρακάτω λέξεις:

καινοτόμες,  προσέλκυσης , διευρύνεται , επιτρέπουν ,επιταχύνει

Β4. Να αξιολογήσετε τα τεκμήρια που χρησιμοποιούνται στην τελευταία παράγραφο του κειμένου

 Γ. Σε μια εκδήλωση που διοργανώνει το σχολείο σας με θέμα : " Ανήλικοι στο διαδίκτυο" αναλαμβάνετε να αναπτύξετε τον προβληματισμό σας σχετικά με τους κινδύνους που απειλούν τον ανήλικο χρήστη του διαδικτύου αλλά και τους παράγοντες που τον καθιστούν ιδιαίτερα επιρρεπή σε αυτούς, καθώς και να αναδείξετε τη συμβολή των κοινωνικών και κρατικών φορέων για τη θωράκισή του απέναντι στις παγίδες που κρύβει ο αχανής κυβερνοχώρος.  

                                                                                                             500 -600 λέξεις